گند ابرود - كرك رود - گرود - مشان كيله - شاه مراد كيله - مشلك - درازبال كيله - على آباد كيله « 13 » - شمعجاران دنبال - لتنگان دنبال - امير رود - مروردى - خير رود مازى گاه - دردك رود - نهر ملكار - نهر انارود - نهر على آباد - نور رودبار - خشكلات صريح كلا ( صلاح الدين كلا ) - نمك آبرود - كلى رود يا گلى رود - كنسه رود « 14 » - شيخ رود - كچه رود - نهر حسن آباد - بنجاكل - فيلمرز - سياه رود - علمرود - شلده رستم رود - هاشم رود - عزده - الشيرود يا اهلمرود - هرهز ( هزار ) - سياه رودبار - اهلمه - شليت - ملاكيله - سرخ رود - شيره رود - فريكنار - بابل - مير رود - چپكرود يا تالار - لاريم يا سياه رود - تجن - نكا كه به صورت چهار شاخه : قلعهء علينقى بيگ - قلعهء زردى ، گوهر بران و عبد الملكى كيله بدرياى خزر ميريزد . هلمس « 1 » در كتاب « مناظرى از سواحل درياى خزر » مينويسد كه تمام رودخانه‌هاى ساحلى مازندران مصب شن‌زار طويلى دارند كه از غرب بسوى شرق امتداد مىيابند و در محل تغيير مسير اصلى و پيش از ريختن به دريا موازى با ساحل دريا جريان پيدا مىكنند ، اين وضع حتى در موقعى ديده مىشود كه رودخانه‌ها از جهت جنوبى يا جنوب غربى به دريا ميرسند و از اين جريان آشكار ميگردد كه وزش باد از طرف مغرب و شمال غربى قوىتر است و چون فشار موجها از يك جهت و رودخانه از سمت مقابل است به اين سبب رفته‌رفته بين آنها ساحلى پيدا شده است . بيشتر رودخانه‌هاى مازندران ماهى فراوان دارند و مهم‌ترين بندرگاه ، اگر بتوان چنين نامى به آن داد ، مشهد سر است . دو بندر ديگر كه در درجه دوم اهميت‌اند فرح آباد و فريكنار مىباشند . دو جاده از مازندران به داخلهء ايران از طريق كوه البرز هست . يكى راه آمل

--> ( 1 ) - Holmes